[folio 18 recto] #38#


 


§196§Quo transgresso neque enim labor fuerat hemitonii interiecta transcurrere.


in iovialis syderis pervenere fulgores. cuius circulus ptongio personabat. illic sidus


erat temperamenti vivifi^ci ac salubris effulgentia blandisque vibrata candoribus.


Cuius quidem lucis natura. ex calidis humidisque commixtionibus candens quadam


prosperitatis tranquillitate rutilabat. Verum ibi sidus iovis nam ipse totius


mundi membra conlustrans ad deorum dicebatur imperium et senatum caelitem


commeasse. §197§hinc etiam praetergressa circum ac parili interiectione sublimis deorum


rigidissimum creatorem in algido haerentem pruinisque nivalibus conspicata. Ve-


rum idemque circumire nitebatur orbis melo dorio tinniebat. sed ipsi praesuli nunc draconis


facies nunc rictus leonis nunc cristae cum aprinis dentibus videbantur. totoque exitialis


saeviebat horrore. Cui tamen potestas pro circi granditate maior ac praelata


caeteris habebatur. Denique arpis bombisque territa tam intoleranda congressione


virgo diffugit. §198§Inde maximis conatibus sescuplo itineris evehuntur. Nam tono


hac dimidio ad ipsius caelitis spherae globum ac laqueatum stellitis ambitum perve-


nitur. §199§sicque sex tonorum conscensionibus stadiorum defecta lassitudine fatigati


cum diapason symphoniam quicquid emensi erant adverterent consonare. per-


fectione absolutae modulationis post labores maximos recreati paululum


conquierunt. §200§Ipsa quippe phylologia lectica desiliens. cum inmensos luminis campos


aethereaeque tranquilitatis verna conspiceret ac nunc tot diversitates cerneret


formasque decanorum. Tunc octoginta quattuor liturgos caelo miraretur adstare.


videretque praeterea fulgentes crebrorum syderum globos et circulorum alterna


illigatione texturas. §201§Ipsam vero que ambitum cober^cet ultimum spheram miris par-


tibus incitatam. polosque et axem ex caeli summitate vibratum profundam trans-


meare terram. atque ab ipso totam caeli molem machinamque torqueri. §202§tanti operis


tanteque rationis patrem deumque non sciens ab ipsa etiam deorum notitia


recessisse. quoniam extramundanas beatitudines eum transcendisse cogno-


verat. enpyrio quodam intellectualique mundo gaudentem. iuxta ipsum


extimi ambitus murum annixa genibus ac tota mentis acie coartata.